Ród:Breza

Breza (l.mn. Brezowie) – nazwisko polskie niemieckiego pochodzenia. Pochodzi od polskiej linii bocznej rodziny von Briesen z Marchii Brandenburskiej (pierwsze wzmianki 1170 r.), osiadłej na Śląsku w XV wieku, herbu własnego Breza. W roku 1415 odnotowuje się obecność rodu von Briesen w zamku Ziebelle (obecnie Cybalin) k. Triebel (obecnie Rozbork). W roku 1591 Ernest von Briesen kupił dobra Goraj w Wielkopolsce. Ernest von Briesen traktowany jest jako założyciel polskiej gałęzi rodu. Od końca XVI wieku członkowie rodziny pisali się z Goraja, a nazwisko ulegało spolszczeniu: Briza, Bryza, a od początku XVII w. — Breza.

Herb

Щит трехпольный; правое поле красное, левое голубое, а нижнее серебряное. Над щитом дворянская корона без шлема. Герб внесён в Гербовник дворянских родов Царства Польского, часть 1, стр. 95.

Breza (Briesen) – polski herb szlachecki pochodzenia śląskiego.

Wybitni przedstawiciele rodu

• Achilles Jan Tytus Breza (1845-1905)- członek komitetu odbudowy kościoła w Ostrogu.
• Adam - kasztelan sanocki, właściciel dóbr Dąbrowa (1717).
• Harriet Mary Breza
• Hrabia Henryk Gustaw Breza (*1844 †1900) i
• Fryderyk August Breza (*1859 †1908) otrzymali od ministerstwa spraw zagranicznych Saksonii zezwolenie na używanie tytułów hrabiowskich (Genehmigung zur Führung des Grafentitles) d.d. Drezno 31.V.1889, wystawione dla potomków Stanisława (*1754 †1847.
• Józef Konstanty Breza (*1873 †1963) otrzymał rosyjskie potwierdzenie tytułu hrabiowskiego w Petersburgu 20.XII.1912 r. - dla siebie i swoich potomków.
• Stanisław Kajetan Krystian Breza - (1752-1847) – poseł na Sejm w 1784, poseł z gnieźnieńskiego na Sejm Czteroletni (1788-1792), należał do partii postępowej. Członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.
• Tadeusz Breza (ur.31.12.1905 †19.5.1970) - Polski prozaik, eseista i publicysta, dziennikarz, dyplomata. Odbył nowicjat w zakonie benedyktynów w Belgii. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1929-1932 attaché ambasady RP w Londynie, radca do spraw kultury ambasad PRL w Rzymie (1955-1959) i Paryżu (1960-1965). Główne dzieła: Adam Grywałd (1936), Mury Jerycha (1946), Niebo i ziemia (tom I-II 1949-1950), Uczta Baltazara (1952), Zawiść (napisana w 1939, wydana w 1973), Urząd (1960), Spiżowa Brama (1960). Za całokształt twórczości otrzymał Tadeusz Breza w 1968 roku nagrodę państwową I stopnia.