Ród:Herburt
Herburt (Herbolth, Herbolt, Herbort, Herbortowa, Herbott, Herbulów, Fulsztyn, Miecze, Pawęza, Pawęża) - polski herb szlachecki.
W polu czerwonym jabłko zielone lub złote[1] przebite trzema mieczami: w skos, w skos lewy i od dołu (na opak). W klejnocie trzy pióra strusie.
Wizerunek pieczętny z 1353 roku, zapis z 1571. Przyniesiony do Polski z Westfalii (Dolna Saksonia) przez Morawy w pierwszej połowie XIV wieku[1].
Arłamowski, Chełmowski, Dobromilski, Falsztyn, Fulstein, Fulsztyn, Fulsztyński, Gerberski, Hajbowicz, Helman, Herberski, Herbortowski, Herburt, Hewel, Hewell, Heybowicz, Katyna, Kobyliński, Kozika, Kozieka, Kozieł, Koziełł, Lewgowd, Milatowskic, Mierzewski, Modzelewski, Modzelowski, Nicz, Nosicki, Nowicki, Odnowski, Ponyrko, Powęzowski, Rymgayło, Rymgayłowicz, Wismułowicz, Wisnarzewski, Woronicz, Zyniew.
Jan Herburt (Arłamowski) Fryderyk Herburt Jan Paweł Woronicz Jan Szczęsny Herburt Mikołaj Herburt Mikołaj Herburt Odnowski Piotr Herburt Stanisław Herburt
