Ród:Wielopolscy
rd-people-with-family-name
polskiWielopolscy
русский
Wielopolscy
Велёпольские
Великопольские
Велопольские
українська
Wielopolscy
Вєлопольські
Велепольські
Wielopolscy – hrabiowie, polski ród magnacki herbu Starykoń. Wielopolscy doszli w XVII i XVIII wieku do wielu znacznych urzędów i majątków. Żyją do dnia dzisiejszego.
W 1656 roku Wielopolscy pochodzący od Jana Wielopolskiego z Pieskowej Skały otrzymali tytuł hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, od 1729 roku ordynaci pińczowscy z rodu Wielopolskich używali papieskiego tytułu margrabiów na Mirowie, który razem z nazwiskiem odziedziczyli po Gonzagach Myszkowskich. Wielopolscy wchodzili w związki małżeńskie z Tarłami, Lubomirskimi, Jabłonowskimi, Potockimi, Mniszchami, Sułkowskimi.
Ród ten ma i kilka polskich epizodów. Ok. 1597 r. książę Wincenty I adoptował do swego rodu polskiego szlachcica Zygmunta Myszkowskiego wraz z jego bratem Piotrem. Od papieża bracia uzyskali tytuł margrabiów na Mirowie. Tytuł wraz z nazwiskiem odziedziczyli Wielopolscy z Pieskowej Skały. Margrabia Aleksander Wielopolski znany jest z tego, że przyczynił się do wybuchu powstania styczniowego w 1863 r. Jego pełne nazwisko brzmiało: hrabia Wielopolski margrabia Gonzaga-Myszkowski.
Staropolski ród magnacki, którego przedstawiciele od połowy XVII wieku obejmowali ważne urzędy w Rzeczpospolitej. Do świetności ród doprowadził Jan z Pieskowej Skały Wielopolski (ok. 1605-1668), posiadacz licznych ziem w Małopolsce, wojewoda krakowski, który zakupując od Koniecpolskich ziemie w 1649 roku, utworzył nowe centrum dóbr w Oborach. Kolejne pół wieku doprowadziło do stopniowego wykupienia sąsiadujących z Oborami ziem cieciszewskich, które połączone, znane były od tej pory, jako klucz oborski.
W dobie „potopu” szwedzkiego Jan Wielopolski został wysłany przez Jana Kazimierza z poselstwem do cesarza Ferdynanda III, w celu zawarcia przymierza przeciw Rakoczemu. I choć efekty dyplomatyczne poselstwa były nikłe, sukcesem Wielopolskich był fakt otrzymania od cesarza, w 1656 roku, tytułu hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego, którym się odtąd posługiwali.
